„Co powiedziałeś?” krzyknął jeden z bandytów, chwytając go gwałtownie za kołnierz kurtki.
„Przepraszam, chłopaki, nie rozpoznałem was od razu. Proszę wejść. Zrobię wam herbatę. Sam sprawdzę dokumenty domu.”
Mężczyźni wymienili spojrzenia. W ich oczach błysnął błysk satysfakcji. Założyli, że starzec się poddał.
Weszli do środka. Ale bandyci nie mieli pojęcia, co ich czeka w tym domu ani jak zakończy się ich wizyta. 😱😲
Trzej mężczyźni weszli do domu, już nie tak bezczelni jak poprzednio, ale wciąż z udawaną pewnością siebie. Rozejrzeli się, wymieniając spojrzenia, starając się zachować bezczelny ton. Myśleli, że starzec po prostu marnuje czas.
Staruszek spokojnie zamknął drzwi od środka i przekręcił klucz. Zamek kliknął. Dźwięk był zbyt głośny w panującej ciszy.
„Proszę wejść” – skinął głową w stronę sofy. „Usiądź”.
Wymienili spojrzenia, ale usiedli. Jeden z nich siedział, jakby to była jego własna sofa.
